Holofiction onderzoekt hoe film ons collectieve geheugen vormt. Aan de hand van een omvangrijke montage van Holocaustbeelden uit decennia filmgeschiedenis legt de film de grenzen bloot tussen historische documentatie, fictie, trauma en culturele mythes.

Deze baanbrekende essayfilm bestaat uit honderden filmfragmenten die laten zien hoe Los Angeles door Hollywood is verbeeld en gemythologiseerd. Anderson eigent zich de stad zo opnieuw toe als daadwerkelijke plaats én filmisch product.

Veertig dagen duurde de ontsnapping van een Noord-Koreaanse overloper uit gevangenschap in Noordoost-China. Op twee schermen volgt de film de tocht door het dichtbegroeide landschap vol historische en actuele betekenissen.

In zijn nieuwste desktopfilm ontleedt Lee op forensische wijze de beelden van de War on Terror en ISIS-propaganda. Aan de hand van digitale archieven, culturele artefacten en artistiek onderzoek stelt hij de vraag: ‘Hoe kunnen we ons gezamenlijk verzetten tegen het proces van vergeten?’

Na het plotselinge overlijden van zijn zoon graaft de gevierde filmmaker Ross McElwee door jaren aan persoonlijk filmmateriaal. Hij verweeft scenes uit dit plotseling beladen familiearchief met zijn actuele poging om een Hollywood-remake te maken van zijn klassieke essayfilm Sherman's March (1985).

In het grijze gebied tussen fictie, documentaire en essay presenteert Leçons d’objet een beschouwing over het maken van beelden, onze relatie met de camera, de filmacademie en de betekenis van aandacht.

Wat betekent het voor je zelfbeeld wanneer je de meest voorkomende naam in de Engelse taal draagt? Met zijn kenmerkende droge humor reflecteert de filmmaker in Being John Smith op dit bedrieglijk eenvoudige vertrekpunt.

Een collage van Amerikaanse rituelen en spektakels onthult de tegenstrijdigheden en de verborgen kosten achter de idealen van vrijheid, heldendom en patriotisme.

Hoe schrijf je een brief aan iemand die je nooit hebt ontmoet? Een ontroerend portret van familie, verzoening en de onvermijdelijkheid van de dood, dat zich uitstrekt van het Griekenland in de jaren zeventig tot het heden.

In de jaren 1980 reist de Amerikaanse journalist Edward Serotta naar het communistische Roemenië om daar het dagelijks leven te fotograferen. Terwijl hij dat doet, legt de staatsveiligheidsdienst de bezoeker op beeld vast. De twee archieven ontmoeten en bespieden elkaar.

Deze voorloper van de essayfilm, ruim honderd jaar geleden geproduceerd, volgt de eeuwenlange evolutie van hekserij. In de visionaire mengeling van horrorfilm en gefictionaliseerde documentaire sorteren de monochrome vignetten nog steeds een verbluffend effect. De film wordt live van geluid voorzien door leden van Sticky Buttons Records.

Zeven beroemde Franse cineasten voerden in 1967 gezamenlijk de regie over deze film, ter ondersteuning van de Vietnamese strijd tegen het Amerikaanse leger, waarbij ze verschillende perspectieven boden op een conflict waarin de rijken tegenover de armen stonden.

Een jonge filmmaker brengt zijn queer identiteit in verband met een aangeboren gezichtsafwijking. Daarbij put hij uit filmdagboeken van alledaagse ontmoetingen, in het bijzonder met zijn eigen familie.

Aan de hand van archiefbeelden komt de gefragmenteerde geschiedenis van de afgelopen zeventig jaar van Beiroet – de hoofdstad van een land zonder nationaal archief – tot leven. Tegelijkertijd vormt de film een liefdesbrief aan de stad en een ontregelend portret van haar collectieve geheugen.

Het expanded cinema-werk Misinterpretations of an Outbreak gebruikt verschillende filmische technieken en narratieve conventies om in de fabrieken van Singapore de ontwrichtende strategie Mass Psychogenic Illness (MPI) te onderzoeken.

Een collage van persoonlijk archiefmateriaal onthult de geschiedenis van een semi-utopische, metaforische stad waar alle straten naar dichters zijn vernoemd. Wanneer de oorlog uitbreekt, leidt de ontwrichting tot verwarring en bewoners raken verdwaald tussen de herinneringen aan vergeten dichters.

Een visueel en psychologisch onderzoek naar het neerschieten van een vliegtuig, waarin digitale artefacten die de kunstenaar online heeft verzameld worden gecombineerd met geluidsopnamen vanuit de verkeerstoren en een aangrijpende voice-over.

Traag en raadselachtig ontvouwt zich een beeld waarin de jeugdherinneringen van vrouwen en verhalen over verlies en verdwijnen worden verweven – meditatief als een meanderende rivier.

Navigerend door de labyrinten van verlangen en herinnering in een gay cruisebos gaat een filmmaker op zoek naar de bosachtige sporen in het gezicht van zijn grootvader, in een poging om verwantschap zichtbaar te maken en de meer-dan-menselijke wereld te doorzien.

Peng Zuqiang verweeft kleuren en texturen, geluid en stemmen in een hervertelling van Chinese mondeling overgedragen verhalen. Zijn film is een poëtisch en visueel eerbetoon aan 8,75mm-celluloid, een filmformaat dat tussen de jaren zestig en tachtig in China werd ontwikkeld en geproduceerd.

Aan de hand van de onderlinge verbanden tussen de Inuit, de kariboe en korstmossen ondervraagt de film de grenzen tussen mens, dier, landschap en het maken van beelden.

Een rebelse herdenking en herwaardering van de Universiteit van Ibadan, een voormalige instelling van de Britse koloniale overheersing in Nigeria.

In het Centraal-Afrikaanse Kongobekken vertellen twee wetenschappers en een ongeïdentificeerde derde stem over hoe de erfenis van het kolonialisme doorwerkt in de nauw met elkaar verbonden uitbuiting van mens en milieu.

Hoe verbindt iemands persoonlijke archief, met daarin onder meer patroonhulzen, WhatsApp-gesprekken en een cassettebandje, de eigenaar én ons als kijkers met een ver weg gelegen Libanon, een land getekend door oorlog?

Vanuit hun appartement in Brussel probeert Mon van afstand, via WhatsApp-berichten, mobiele telefoonbeelden en nieuwsuitzending, zijn partner Karim in het belegerde Beiroet te ondersteunen.

Als Israël in 1982 Beiroet belegert, ziet Jocelyne Saab haar ouderlijk huis in vlammen opgaan, waarmee 150 jaar familiegeschiedenis wordt uitgewist. In de verwoeste stad gaat ze op zoek naar de oorsprong en gevolgen van de tragedie. Elke plek wordt een verhaal, elke naam een herinnering.

Een reis van 32 jaar over liefde, psychose en het vormen van een zelfbeeld via kunst. Samengesteld uit persoonlijke archieven en homevideo’s verkent dit zelfportret de ervaring van jezelf verliezen en terugvinden.

In 1985 begon McElwee met het documenteren van de mars van generaal Sherman door het Amerikaanse Zuiden. In plaats daarvan maakte hij een baanbrekende autobiografische essayfilm waarin geschiedenis plaatsmaakt voor zelfportrettering, een methode die hij later ook zou toepassen in Remake (2025), eveneens op dit festival te zien.

Hoe ga je op zoek naar het verleden? Na de dood van zijn moeder keert de filmmaker terug naar zijn leegstaande ouderlijk huis. Terwijl hij worstelt met zijn verdriet, het verleden en zijn herinneringen, onderzoekt hij de rol die zijn vader speelde tijdens de Griekse dictatuur van eind jaren zestig.

Een reeks performances over het proces van dataverzameling achter AI-modellen die emoties en micro-expressies (en zelfs pogingen om die te verbergen) proberen te detecteren.

Onderzoek naar de microwerkers uit het Globale Zuiden die AI trainen om de zelfrijdende auto te leren navigeren in een werkelijkheid waar zij zelf nooit toegang toe zullen hebben: de straten van het rijke Noorden.

Een nachtelijk horrorportret van de Amerikaanse voorstad. Neon en straatverlichting creëren een vals gevoel van veiligheid en comfort, ondersteund door alomtegenwoordige surveillance.

Een herbeluistering en herinterpretatie van koloniale geluidsopnames uit Nieuw-Guinea, in 1961 gemaakt door Michael Rockefeller, erfgenaam van de Standard Oil-familie.

Een beeldloze film, waarin geluiden uit een gerepatrieerd koloniaal archief onder de loep worden genomen om zo op een emancipatorische manier opnieuw te kunnen luisteren naar geluiden die via koloniaal geweld zijn verzameld.

Een reproductie van een Amerikaanse folder wordt in een tentoonstelling van Rabih Mroué ten onrechte aangezien voor een bomdreiging. In zijn lecture-performance reflecteert hij op de instabiele relatie tussen beelden, politiek en werkelijkheid.

In zijn monumentale A.K.A. Serial Killer reconstrueert Masao Adachi het leven van een tienermoordenaar aan de hand van plekken waar die uithing. Deze landschappen zijn het voornaamste onderwerp van de film. In zijn reflectie op geweld en de politieke krachten die in het alledaagse leven besloten liggen, vermijdt de Japanse regisseur iedere vorm van sensatiezucht.

‘Ik ben inmiddels bijna vier jaar in seksstaking.’ Met gebruikmaking van filmarchieven en gevonden filmmateriaal vertelt The Strike een persoonlijk en politiek verhaal over de scheuren in het heteroseksuele model.

Bewegend tussen de herinneringen aan een zomerliefde en politieke protesten in Athene onderzoekt deze dagboekfilm de noodzaak van collectiviteit en het vermogen door te gaan.

Terwijl een jonge filmmaker de vergeten geschiedenis van geweld in het zuiden van de Filipijnen probeert te reconstrueren, leidt het filmen zelf tot een confrontatie met haar eigen verborgentrauma’s. Cinemartyrs toont cinema als een strijdtoneel tussen herinneren en vergeten. In het proces van filmmaken openbaart zich een essay over de ethiek van representatie.

De hypnotiserende essayfilm onderzoekt de komst van internet in het kleine Roemeense stadje Buhuși. Hoe gaan de inwoners om met de kloof tussen gepolijste onlinebeelden en de postindustriële realiteit van hun dagelijks leven?

Een reflectie op de effecten van industrialisatie en kapitalistische expansie voor de bevolking van het Griekse eiland Kalymnos aan het begin van de twintigste eeuw. Lokale sponsduikers worden tot aan de grenzen van hun lichamelijke vermogens gedreven.

Het uitwissen van vrouwen uit de geschiedenis van Oost-Turkestan, de Oeigoerse regio van China, wordt in deze docu-fictie behandeld via een gesprek tussen de filmmaker en Gülem, een vergeten godin van het tapijtweven.

Een onderzoek naar het alternatieve geopolitieke kader dat is gecreëerd door het zelfregulerend bestuursorgaan FIFA, de omstreden wereldvoetbalbond.

Nacht na nacht kan een activist in Amsterdam niet slapen, wakker gehouden door zestien uur schermtijd en een eindeloze stroom gewelddadige beelden uit de hele wereld.

Kijk mee in de levens van tech-werkers en hun perspectieven op data en big tech door een persoonlijke rondleiding op hun smartphones.

leff’s openingslezing stelt de vraag hoe de essayfilm kan reageren op het invisuele, de verborgen systemen van data, algoritmen en arbeid die bepalen hoe beelden worden geproduceerd, verwerkt, gezien en onzichtbaar gemaakt.