Left Behind is volledig met een Super 8-camera gemaakt. In de film zien we een jonge Griekse activiste, Nefeli, haar break-up dagboek tot een film verwerken. Wat aanvankelijk een intieme verkenning van herinneringen aan een voormalige geliefde lijkt, verandert snel in een politieke kijk op liefde, empathie en de noodzaak van collectiviteit.

Zoals de filmmaker zegt: ‘Vanaf de financiële crisis tot aan de beweging van kunstwerkers – die nog gaande was toen de film werd opgenomen – hebben jonge mensen in Griekenland te maken gehad met ongekende economische onzekerheid en politiegeweld. In deze periode hebben velen van ons ook instabiele relaties, verloren liefdes en een diepe melancholie meegemaakt.’

De film vat de wrijving tussen het persoonlijke en het politieke samen door de laatste beelden die Nefeli met haar toenmalige geliefde deelde opnieuw betekenis te geven, en tegelijkertijd licht te werpen op de manier waarop men empathie kan begrijpen en uiteindelijk op de noodzaak van collectiviteit in een systeem dat instort.

Karpouzis verweeft verschillende essayistische strategieën om de relatie tussen het persoonlijke en het politieke te onderzoeken en te laten zien hoe politieke solidariteit mensen kan veranderen.

Deze film wordt vertoond met The Strike, een film die is geïnspireerd door een vrouw die een seksstaking houdt.

AC