Een jonge filmmaker gaat op pad om een film te maken over een vergeten bloedbad uit de geschiedenis van de Filipijnen. Maar gaandeweg breidt het project zich uit tot iets veel ongrijpbaarders. Regisseur Sari Lluch Dalena besluit tijdens de productie haar eigen ervaring met het maken van Memories of a Forgotten War (2001) te fictionaliseren. Naar verluidt raakten verscheidene leden van de cast bezeten door geesten terwijl ze op historische massamoordlocaties filmden.

Deze ervaringen blijven resoneren in Cinemartyrs, waar de geesten van de geschiedenis zowel metafoor als materiële aanwezigheid worden. Tegelijkertijd richt Dalena zich op de over het hoofd geziene bijdragen van baanbrekende vrouwelijke filmmakers in het Filipijnse studiosysteem van de jaren 1940 en 1950 en verweeft ze filmgeschiedenissen die grotendeels onzichtbaar zijn gebleven.

Het duurde bijna twee decennia voordat Cinemartyrs tot stand kwam, een lange ontstaansgeschiedenis die de centrale zorg van de film met de hardnekkigheid van het historische geheugen weerspiegelt. Zowel politiek urgent als formeel avontuurlijk herinnert de film ons eraan dat herinneren nooit simpelweg een handeling van achterom kijken is, maar een voortdurende onderhandeling met de beelden die zijn overgebleven.

TW