In het Congobekken staan de ruïnes van het Yangambi INERA Research Station, ooit een toonaangevende instelling voor bosbouw- en landbouwonderzoek. Yangambi werd tijdens de Belgische koloniale overheersing opgericht (als National Institute for Agronomic Study of the Belgian Congo) en werd al snel een belangrijk wetenschappelijk centrum. Sammy Baloji gebruikt de vervallen staat van het instituut om de spookachtige aanwezigheid van het koloniale verleden op te roepen.

Via fictieve vertellers wekt Baloji twee wetenschappers die in Yangambi werkten weer tot leven, Paul Panda Farnana en Abiron Beirnaert, waardoor zij hun onderzoek en persoonlijke verhalen kunnen vertellen en de manieren waarop deze door koloniale machtsstructuren werden gevormd. Hun verhalen, samen met het perspectief van een derde, niet-menselijke verteller, onthullen hoe koloniale uitbuiting zowel het persoonlijke als het ecologische beïnvloedt. Door archiefstukken, persoonlijke geschiedenissen en zelf opgenomen beelden te combineren, reflecteert Baloji op de koloniale erfenis de blijvende en wereldwijde impact van de Belgische kolonisatie van Congo.

LA