Aan de hand van archiefbeelden komt de gefragmenteerde geschiedenis van de afgelopen zeventig jaar van Beiroet – de hoofdstad van een land zonder nationaal archief – tot leven. Tegelijkertijd vormt de film een liefdesbrief aan de stad en een ontregelend portret van haar collectieve geheugen.

Hoe verbindt iemands persoonlijke archief, met daarin onder meer patroonhulzen, WhatsApp-gesprekken en een cassettebandje, de eigenaar én ons als kijkers met een ver weg gelegen Libanon, een land getekend door oorlog?

Vanuit hun appartement in Brussel probeert Mon van afstand, via WhatsApp-berichten, mobiele telefoonbeelden en nieuwsuitzending, zijn partner Karim in het belegerde Beiroet te ondersteunen.

Als Israël in 1982 Beiroet belegert, ziet Jocelyne Saab haar ouderlijk huis in vlammen opgaan, waarmee 150 jaar familiegeschiedenis wordt uitgewist. In de verwoeste stad gaat ze op zoek naar de oorsprong en gevolgen van de tragedie. Elke plek wordt een verhaal, elke naam een herinnering.

Holofiction onderzoekt hoe film ons collectieve geheugen vormt. Aan de hand van een omvangrijke montage van Holocaustbeelden uit decennia filmgeschiedenis legt de film de grenzen bloot tussen historische documentatie, fictie, trauma en culturele mythes.

Deze baanbrekende essayfilm bestaat uit honderden filmfragmenten die laten zien hoe Los Angeles door Hollywood is verbeeld en gemythologiseerd. Anderson eigent zich de stad zo opnieuw toe als daadwerkelijke plaats én filmisch product.

Na het plotselinge overlijden van zijn zoon graaft de gevierde filmmaker Ross McElwee door jaren aan persoonlijk filmmateriaal. Hij verweeft scenes uit dit plotseling beladen familiearchief met zijn actuele poging om een Hollywood-remake te maken van zijn klassieke essayfilm Sherman's March (1985).

In het grijze gebied tussen fictie, documentaire en essay presenteert Leçons d’objet een beschouwing over het maken van beelden, onze relatie met de camera, de filmacademie en de betekenis van aandacht.

Wat betekent het voor je zelfbeeld wanneer je de meest voorkomende naam in de Engelse taal draagt? Met zijn kenmerkende droge humor reflecteert de filmmaker in Being John Smith op dit bedrieglijk eenvoudige vertrekpunt.

In de jaren 1980 reist de Amerikaanse journalist Edward Serotta naar het communistische Roemenië om daar het dagelijks leven te fotograferen. Terwijl hij dat doet, legt de staatsveiligheidsdienst de bezoeker op beeld vast. De twee archieven ontmoeten en bespieden elkaar.

Peng Zuqiang verweeft kleuren en texturen, geluid en stemmen in een hervertelling van Chinese mondeling overgedragen verhalen. Zijn film is een poëtisch en visueel eerbetoon aan 8,75mm-celluloid, een filmformaat dat tussen de jaren zestig en tachtig in China werd ontwikkeld en geproduceerd.

Aan de hand van de onderlinge verbanden tussen de Inuit, de kariboe en korstmossen ondervraagt de film de grenzen tussen mens, dier, landschap en het maken van beelden.

Een rebelse herdenking en herwaardering van de Universiteit van Ibadan, een voormalige instelling van de Britse koloniale overheersing in Nigeria.

Terwijl een jonge filmmaker de vergeten geschiedenis van geweld in het zuiden van de Filipijnen probeert te reconstrueren, leidt het filmen zelf tot een confrontatie met haar eigen verborgentrauma’s. Cinemartyrs toont cinema als een strijdtoneel tussen herinneren en vergeten. In het proces van filmmaken openbaart zich een essay over de ethiek van representatie.

Deze baanbrekende essayfilm bestaat uit honderden filmfragmenten die laten zien hoe Los Angeles door Hollywood is verbeeld en gemythologiseerd. Anderson eigent zich de stad zo opnieuw toe als daadwerkelijke plaats én filmisch product.

Deze voorloper van de essayfilm, ruim honderd jaar geleden geproduceerd, volgt de eeuwenlange evolutie van hekserij. In de visionaire mengeling van horrorfilm en gefictionaliseerde documentaire sorteren de monochrome vignetten nog steeds een verbluffend effect. De film wordt live van geluid voorzien door leden van Sticky Buttons Records.

Zeven beroemde Franse cineasten voerden in 1967 gezamenlijk de regie over deze film, ter ondersteuning van de Vietnamese strijd tegen het Amerikaanse leger, waarbij ze verschillende perspectieven boden op een conflict waarin de rijken tegenover de armen stonden.

In 1985 begon McElwee met het documenteren van de mars van generaal Sherman door het Amerikaanse Zuiden. In plaats daarvan maakte hij een baanbrekende autobiografische essayfilm waarin geschiedenis plaatsmaakt voor zelfportrettering, een methode die hij later ook zou toepassen in Remake (2025), eveneens op dit festival te zien.

In zijn monumentale A.K.A. Serial Killer reconstrueert Masao Adachi het leven van een tienermoordenaar aan de hand van plekken waar die uithing. Deze landschappen zijn het voornaamste onderwerp van de film. In zijn reflectie op geweld en de politieke krachten die in het alledaagse leven besloten liggen, vermijdt de Japanse regisseur iedere vorm van sensatiezucht.

Na het plotselinge overlijden van zijn zoon graaft de gevierde filmmaker Ross McElwee door jaren aan persoonlijk filmmateriaal. Hij verweeft scenes uit dit plotseling beladen familiearchief met zijn actuele poging om een Hollywood-remake te maken van zijn klassieke essayfilm Sherman's March (1985).

Wat betekent het voor je zelfbeeld wanneer je de meest voorkomende naam in de Engelse taal draagt? Met zijn kenmerkende droge humor reflecteert de filmmaker in Being John Smith op dit bedrieglijk eenvoudige vertrekpunt.

Hoe schrijf je een brief aan iemand die je nooit hebt ontmoet? Een ontroerend portret van familie, verzoening en de onvermijdelijkheid van de dood, dat zich uitstrekt van het Griekenland in de jaren zeventig tot het heden.

Een jonge filmmaker brengt zijn queer identiteit in verband met een aangeboren gezichtsafwijking. Daarbij put hij uit filmdagboeken van alledaagse ontmoetingen, in het bijzonder met zijn eigen familie.

Navigerend door de labyrinten van verlangen en herinnering in een gay cruisebos gaat een filmmaker op zoek naar de bosachtige sporen in het gezicht van zijn grootvader, in een poging om verwantschap zichtbaar te maken en de meer-dan-menselijke wereld te doorzien.

Een reis van 32 jaar over liefde, psychose en het vormen van een zelfbeeld via kunst. Samengesteld uit persoonlijke archieven en homevideo’s verkent dit zelfportret de ervaring van jezelf verliezen en terugvinden.

In 1985 begon McElwee met het documenteren van de mars van generaal Sherman door het Amerikaanse Zuiden. In plaats daarvan maakte hij een baanbrekende autobiografische essayfilm waarin geschiedenis plaatsmaakt voor zelfportrettering, een methode die hij later ook zou toepassen in Remake (2025), eveneens op dit festival te zien.

Hoe ga je op zoek naar het verleden? Na de dood van zijn moeder keert de filmmaker terug naar zijn leegstaande ouderlijk huis. Terwijl hij worstelt met zijn verdriet, het verleden en zijn herinneringen, onderzoekt hij de rol die zijn vader speelde tijdens de Griekse dictatuur van eind jaren zestig.

‘Ik ben inmiddels bijna vier jaar in seksstaking.’ Met gebruikmaking van filmarchieven en gevonden filmmateriaal vertelt The Strike een persoonlijk en politiek verhaal over de scheuren in het heteroseksuele model.

Bewegend tussen de herinneringen aan een zomerliefde en politieke protesten in Athene onderzoekt deze dagboekfilm de noodzaak van collectiviteit en het vermogen door te gaan.

Een collage van Amerikaanse rituelen en spektakels onthult de tegenstrijdigheden en de verborgen kosten achter de idealen van vrijheid, heldendom en patriotisme.

Een reeks performances over het proces van dataverzameling achter AI-modellen die emoties en micro-expressies (en zelfs pogingen om die te verbergen) proberen te detecteren.

Onderzoek naar de microwerkers uit het Globale Zuiden die AI trainen om de zelfrijdende auto te leren navigeren in een werkelijkheid waar zij zelf nooit toegang toe zullen hebben: de straten van het rijke Noorden.

Een nachtelijk horrorportret van de Amerikaanse voorstad. Neon en straatverlichting creëren een vals gevoel van veiligheid en comfort, ondersteund door alomtegenwoordige surveillance.

Veertig dagen duurde de ontsnapping van een Noord-Koreaanse overloper uit gevangenschap in Noordoost-China. Op twee schermen volgt de film de tocht door het dichtbegroeide landschap vol historische en actuele betekenissen.

Een collage van Amerikaanse rituelen en spektakels onthult de tegenstrijdigheden en de verborgen kosten achter de idealen van vrijheid, heldendom en patriotisme.

In het Centraal-Afrikaanse Kongobekken vertellen twee wetenschappers en een ongeïdentificeerde derde stem over hoe de erfenis van het kolonialisme doorwerkt in de nauw met elkaar verbonden uitbuiting van mens en milieu.

In zijn monumentale A.K.A. Serial Killer reconstrueert Masao Adachi het leven van een tienermoordenaar aan de hand van plekken waar die uithing. Deze landschappen zijn het voornaamste onderwerp van de film. In zijn reflectie op geweld en de politieke krachten die in het alledaagse leven besloten liggen, vermijdt de Japanse regisseur iedere vorm van sensatiezucht.