Op de ochtend van 8 januari 2020 schoten twee Iraanse raketten een vliegtuig neer aan de rand van Teheran, de Oekraïense vlucht PS752. Yet Another Leap Year vormt een visueel en psychologisch onderzoek naar de beschieting.

Rajaei liet zich leiden door het werk van Susan Sontag over pijn en fotografie, en door de vraag hoe we pijn bij anderen waarnemen. Zo werpt ze licht op het geweld zonder het rechtstreeks te representeren, waardoor ze ons als kijkers helpt het perspectief van de slachtoffers te zien en te voelen. Yet Another Leap Year is een slimme montage van video's van het internet die de beschieting van het vliegtuig documenteren, gecombineerd met een indrukwekkende voice-over en audio-opnames uit de verkeerstoren van de Oekraïense autoriteiten. Rajaei isoleert objecten uit foto’s van de wrakstukken. Door mensen weg te laten, nemen voorwerpen zoals een rode kinderschoen en een verbrand boek de plaats van lichamen in; we zien ze langzaam vallen, uitgelicht in de duisternis.

Yet Another Leap Year is een van drie films die worden vertoond als onderdeel van Sara Rajaei: In Focus en wordt gevolgd door een gesprek met de filmmaker.

GB