Next of Kin

Na het plotselinge overlijden van zijn zoon graaft de gevierde filmmaker Ross McElwee door jaren aan persoonlijk filmmateriaal. Hij verweeft scenes uit dit plotseling beladen familiearchief met zijn actuele poging om een Hollywood-remake te maken van zijn klassieke essayfilm Sherman's March (1985).

Wat betekent het voor je zelfbeeld wanneer je de meest voorkomende naam in de Engelse taal draagt? Met zijn kenmerkende droge humor reflecteert de filmmaker in Being John Smith op dit bedrieglijk eenvoudige vertrekpunt.

Hoe schrijf je een brief aan iemand die je nooit hebt ontmoet? Een ontroerend portret van familie, verzoening en de onvermijdelijkheid van de dood, dat zich uitstrekt van het Griekenland in de jaren zeventig tot het heden.

Een jonge filmmaker brengt zijn queer identiteit in verband met een aangeboren gezichtsafwijking. Daarbij put hij uit filmdagboeken van alledaagse ontmoetingen, in het bijzonder met zijn eigen familie.

Navigerend door de labyrinten van verlangen en herinnering in een gay cruisebos gaat een filmmaker op zoek naar de bosachtige sporen in het gezicht van zijn grootvader, in een poging om verwantschap zichtbaar te maken en de meer-dan-menselijke wereld te doorzien.

Een reis van 32 jaar over liefde, psychose en het vormen van een zelfbeeld via kunst. Samengesteld uit persoonlijke archieven en homevideo’s verkent dit zelfportret de ervaring van jezelf verliezen en terugvinden.

In 1985 begon McElwee met het documenteren van de mars van generaal Shermans door het Amerikaanse Zuiden. In plaats daarvan maakte hij een baanbrekende autobiografische essayfilm waarin geschiedenis plaatsmaakt voor zelfportrettering, een methode die hij later ook zou toepassen in Remake (2025), eveneens op dit festival te zien.

Hoe ga je op zoek naar het verleden? Na de dood van zijn moeder keert de filmmaker terug naar zijn leegstaande ouderlijk huis. Terwijl hij worstelt met zijn verdriet, het verleden en zijn herinneringen, onderzoekt hij de rol die zijn vader speelde tijdens de Griekse dictatuur van eind jaren zestig.

‘Ik ben inmiddels bijna vier jaar in seksstaking.’ Met gebruikmaking van filmarchieven en gevonden filmmateriaal vertelt The Strike een persoonlijk en politiek verhaal over de scheuren in het heteroseksuele model.

Bewegend tussen de herinneringen aan een zomerliefde en politieke protesten in Athene onderzoekt deze dagboekfilm de noodzaak van collectiviteit en het vermogen door te gaan.