Een visueel indrukwekkende documentaire die de verbinding onderzoekt tussen de Inuit, landexploitatie, kariboes en zogenoemd korstmos, een hybride organisme van schimmel en alg. Met een poëtische vertelling en zelfgemaakt beeldmateriaal verbeeldt Lindsay McIntyre de afwezigheid van duidelijke grenzen tussen deze verschillende aspecten en wijst ze juist op hun verbondenheid. Ze wijst in het bijzonder op de bijzondere relatie tussen de kariboe en het korstmos. Deze extreme verbondenheid leidt onze aandacht af van het zien van organismen als afzonderlijke soorten en benadrukt juist de samenhang van ecologische systemen als grotere gehelen waarin wij opgaan.

De onderlinge verbondenheid wordt niet alleen weerspiegeld in het onderwerp van de film, maar ook in de materiële praktijk. McIntyre gebruikte namelijk zelf ook korstmos om de film te ontwikkelen en kariboehuid om de handgemaakte emulsie te creëren. In de ware geest van de essayfilmpraktijk, die vaak grenzen vermengt en uitdaagt, legt de film hier ook de grenzen van documentaire praktijk open en schort het conventionele verschillen op tussen mens, dier, land – en nu dus ook het maken van beelden.

LA