Het idee voor City of Poets ontstond in de tuin van Sara Rajaei’s grootmoeder. Toen daar een moerbeiboom stierf, was dat voor de kunstenaar en filmmaker aanleiding voor een complex proces van herinneren. Zij kende het huis van haar grootmoeder als de eerste schuilplaats voor haar familie nadat ze oorlogsvluchtelingen waren geworden. Via een collage van persoonlijk archiefmateriaal en foto’s vormen deze fragmentarische herinneringen een verhaal dat door Rajaei in voice-over wordt verteld.

In City of Poets ontstaat de geschiedenis van een semi-utopische, metaforische stad, waar alle straten naar dichters zijn vernoemd. Wanneer de oorlog begint, worden nieuwe wijken gebouwd om vluchtelingen op te vangen. Abrupte en ingrijpende omwentelingen leiden tot verwarring onder de inwoners van de stad. Al snel raken ze verdwaald tussen de herinneringen aan de vergeten dichters.

De film is tegelijkertijd persoonlijk en nodigt de kijker uit om eigen verhalen en ervaringen te projecteren. Door de plaatsnaam weg te laten ‘kunnen de veranderingen en verwarring persoonlijke verhalen en herinneringen bij de kijker oproepen’, zegt Rajaei zelf. Dit is een verhaal in de traditie van orale geschiedenis: niet vaststaand, maar samengesteld uit verschillende bronnen en stemmen, zonder specifieke hiërarchie, steeds opnieuw verteld en telkens een beetje veranderd.

City of Poets is een van drie films die worden vertoond als onderdeel van Sara Rajaei: In Focus en wordt gevolgd door een gesprek met de filmmaker.

GB