In juli 1982 kwam Beiroet, dat al bijna zeven jaar geteisterd werd door een burgeroorlog, onder Israëlisch beleg te liggen. Vier dagen eerder had Jocelyne Saab haar huis in vlammen zien opgaan. Geconfronteerd met haar verkoolde, verwoeste huis vraagt Saab zich af: “Wanneer is dit allemaal begonnen?”

Aan de hand van een tekst en de vertelstem van de Libanese toneelschrijver Roger Assaf schetst Saab een portret van Beiroet vol herinneringen aan geweld en verwoesting. Saab schuwt confronterende beelden niet, waaronder die van afschuwelijke dood en vernietiging. Tegelijkertijd problematiseert ze onze afhankelijkheid van dergelijke beelden en stelt ze de neiging ter discussie om gewelddadige gebeurtenissen uit het verleden te herinneren aan de hand van hun meest gewelddadige beelden. Volgens Saab lopen we het risico misdaden tegen degenen die hebben geleden opnieuw te begaan wanneer we hun ervaringen uitsluitend reduceren tot beelden van verwoesting. Naast scènes van vernietiging plaatst Saab beelden van bewoners die zich aan het leven vastklampen, die de stad een ziel geven, die zoveel hebben verloren en die rouwen. Voor hen is iedere plek een geschiedenis geworden en iedere naam een herinnering. Door deze beelden op te nemen, herinnert ze ons er als kijkers aan dat wij beelden van verwoesting zien, terwijl de bewoners plekken en mensen zien die er niet meer zijn.

Beyrouth, ma ville wordt vertoond in een blok met twee andere korte films over Libanon.

Waarschuwing: de film bevat expliciete beelden van de gevolgen van oorlog, waaronder beelden van verminkte lichamen.

LA