Sara Rajaei
"Sara Rajaei is een Iraans-Nederlandse videokunstenaar en filmmaker, gevestigd in Nederland. Haar werk draait om tijd en onderzoekt onder meer de afwezigheid van beelden, herinnering, mondelinge geschiedenis, verteltechnieken en de wisselwerking tussen fysieke en psychologische ruimte. Na haar afstuderen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag in 2002 nam Rajaei deel aan een tweejarige residentie aan de Rijksakademie van beeldende kunsten in Amsterdam. In 2009 werd ze genomineerd voor de Prix de Rome. Haar werk is wereldwijd tentoongesteld en vertoond in kunstinstellingen en op festivals, waaronder het Appel Arts Center, Internationale Filmfestspiele Berlin, Hong Kong International Film Festival, International Film Festival Rotterdam, Art Brussels, Kunsthall 3.14 Bergen en het Wereldmuseum Amsterdam. Haar korte film City of Poets ging in première tijdens Berlinale Shorts 2024 en werd vervolgens wereldwijd op festivals vertoond. De film won in 2024 talrijke prijzen, waaronder de European Short Film – Prix Vimeo bij de European Film Awards 2026, het Gouden Kalf voor beste korte documentaire op het Nederlands Film Festival, Fidan’s Best Iranian Short Film of the Year, de prijs voor Beste Korte Documentaire op het Sole Luna Doc Film Festival, de Silver Lynx Award voor Beste Korte Documentaire op het Fest-New Directors New Films Festival en de International Fugas Award op Documenta Madrid."
Een collage van persoonlijk archiefmateriaal onthult de geschiedenis van een semi-utopische, metaforische stad waar alle straten naar dichters zijn vernoemd. Wanneer de oorlog uitbreekt, leidt de ontwrichting tot verwarring en bewoners raken verdwaald tussen de herinneringen aan vergeten dichters.
Een visueel en psychologisch onderzoek naar het neerschieten van een vliegtuig, waarin digitale artefacten die de kunstenaar online heeft verzameld worden gecombineerd met geluidsopnamen vanuit de verkeerstoren en een aangrijpende voice-over.
Traag en raadselachtig ontvouwt zich een beeld waarin de jeugdherinneringen van vrouwen en verhalen over verlies en verdwijnen worden verweven – meditatief als een meanderende rivier.