Zoals veel activisten in Amsterdam kan de protagonist niet slapen. Komt dat door het blauwe licht van zestien uur schermtijd, of is er iets anders aan de hand? Nacht na nacht wordt hij geconfronteerd met een eindeloze stroom beelden van bruut geweld in Palestina, Congo, Koerdistan, Soedan en Libanon, en met beelden van demonstranten in Amsterdam die door de politie hardhandig worden onderdrukt terwijl ze juist tegen dat geweld protesteren. Hoe kun je slapen wanneer je geconfronteerd wordt met een wereld waarvan je je niet kunt en ook niet zou moeten afwenden?

Happiness is gestructureerd als iets tussen een dagboek en een slaapdagboek en neemt de vorm aan van een desktopdocumentaire die de pogingen van de protagonist om rust te vinden volgt. Maar juist de remedies waartoe hij zijn toevlucht neemt, zijn vaak verbonden met en medeplichtig aan het systemische geweld dat hem van zijn slaap berooft. In een toestand van voortdurende uitputting wijst de protagonist op de verstikkende aanwezigheid van systemisch geweld en de manier waarop het in alles verweven is. Hoe kun je slaap of geluk vinden wanneer je van alle kanten wordt aangevallen?

LA